21. We gaan door

Na al het gedoe rondom mijn gezondheid keken we ernaar uit om in januari weer een paar dagen naar Italië te gaan. Aangezien de onderhandelingen niet doorgingen, hadden we een afspraak met de geometra bij het huis gemaakt om al onze plannen te bespreken. Daarnaast hebben we alvast wat vooronderzoek gedaan in de grotere bouwmarkten.

De reis

Na een soepele rit met het openbaar vervoer arriveerden we ruim op tijd op Schiphol. Dit gaf ons de gelegenheid om op ons gemak een hapje te eten voordat we aan boord gingen.

Nog voordat we in Turijn zelfs maar uit het vliegtuig waren, lag onze koffer al klaar op de bagageband, waardoor we direct naar de aankomsthal konden. Het was meteen duidelijk waar we ons
buskaartje konden halen. De vriendelijke medewerkster informeerde ons dat de bus om 23:30 uur zou vertrekken, dus we konden alles rustig aan doen.
De bus stond al klaar en de chauffeur zei ons dat we konden gaan
zitten. Nog geen vijf minuten later gingen de deuren dicht en
vertrokken we… op Italiaanse tijd, want het was pas 23:10 uur. Via google maps konden we de bus en route in de gaten houden en bij de juiste halte uitstappen. Het blijft toch altijd spannend als er geen haltes in de bus worden aangegeven..

Ineens herkenden we de omgeving. Hier waren we al eens eerder geweest! Het bleek hetzelfde hotel te zijn als waar we onze eerste Italië reis afsloten.

De volgende ochtend namen we de bus terug naar het vliegveld om onze huurauto op te halen. Helaas was er bij de halte nergens aangegeven dat deze specifieke bus richting de Aeroporto daar ook stopte. Een oudere man begon in het Italiaans tegen ons te praten om ons te helpen. Hoewel ik Italiaanse les volg, ging dit toch wel erg rapido. Uiteindelijk begreep ik dat we gewoon maar bij de halte moesten blijven wachten tot er een bus voorbij kwam. We moesten onze hand opsteken en vragen of hij naar het vliegveld ging. En het werkte! De derde bus die we stopten ging inderdaad naar het vliegveld.

De grote bouwmarkt ketens

Diezelfde dag stonden er twee grote bouwmarkten op ons programma: Leroy Merlin en Tecnomat. Als je dacht dat Hornbach enorm is, moet je zeker een bezoek brengen aan een van deze bouwmarkten. We keken onze ogen uit. We vulden ons telefoongeheugen met foto’s van verschillende artikelen en hun prijzen, zodat we deze later konden vergelijken met de Nederlandse prijzen. Op die manier hopen we straks efficiënt en voordeliger te kunnen gaan verbouwen.

We stuitten ook op een tuincentrum dat de vergelijking met Intratuin kan doorstaan: Viridea. We hadden zo’n soort tuincentrum nog niet eerder gezien, dus we maakten een tussenstop om te gaan kijken. We hebben straks ten slotte fruitbomen nodig voor onze boerderij.

De afspraak met de geometra bij het huis

De volgende dag was het eindelijk zover. We reden weer naar het huis voor de afspraak met de geometra. Terwijl we van de hoofdweg afsloegen, de brug overgingen en de bergweg inreden, voelde ik de spanning toenemen. Mijn handpalmen begonnen te zweten, net als de eerste keer. 

Aangezien de makelaar documenten moest ophalen bij de eigenaren van het huis, besloot ze samen met de geometra meerijden. Om 10:00 uur, zoals afgesproken, ontmoetten we hen bij het huis.

In het begin was er een zekere spanning, omdat de geometra niet duidelijk aangaf wat hij precies wilde weten of zien. Ik nam daarom het initiatief en we maakten een rondgang over het perceel en door de gebouwen. Ik toonde hem ook de plattegronden van onze gewenste indeling. Hij was aangenaam verrast door mijn voorbereiding en vroeg meteen of hij een exemplaar kon krijgen. Natuurlijk! Het was handig dat de makelaar erbij was; zij sprak namelijk beter Engels dan de geometra en kon enkele dingen vertalen.

Ook de makelaar was onder de indruk en riep meerdere keren ‘wow’ toen we onze plannen lieten zien.


Aan het einde van de ‘tour’ vroeg ik de geometra of hij nog steeds enthousiast was over het hele ‘project’. Ik kreeg namelijk niet echt een duidelijk beeld van zijn gevoelens. Gelukkig bevestigde hij dat hij er zeker nog achter stond. Super om te horen!

Toen de makelaar en de geometra om 12:00 uur vertrokken, hadden we de gelegenheid om rustig het terrein en het huis weer door te lopen. We konden ook het bijgebouw, dat in de toekomst als gastenkamers zal dienen, tot op de millimeter opmeten.

Rond 16:00 uur was het tijd om afscheid te nemen van het huis en terug te rijden naar Turijn. Bij het volgende bezoek zal het huis van ons zijn!

De volgende dag vlogen we terug naar Nederland, wetende dat we over precies 56 dagen weer naar het prachtige Italië zouden gaan.

~Madelon

Scroll to Top